Ik zal meteen maar eerlijk toegeven dat ik nog nooit van Jean “Django” Reinhardt had gehoord. Ik had dan ook geen idee waar de film over zou gaan. Ik wist alleen dat de Gypsy Kings de filmmuziek hadden ingespeeld, maar meer niet.

De film “Django” gaat over een korte episode uit het leven van Reinhardt in het jaar 1943. Hij is een Belgische zigeuner die gitaar speelt in een club in Parijs. Al snel wordt duidelijk dat Django werkelijk virtuoos kan spelen. Hij heeft het geluk dat een hoge nazi officier fan is van zijn werk. Op die manier leidt Django een tamelijk onbekommerd leven in Parijs, terwijl de Tweede Wereldoorlog in volle hevigheid aan de gang is.

Later wordt aan Django “gevraagd” door een andere nazi officier of hij op tournee door Duitsland wil gaan. In eerste instantie zegt hij toe, want “het is niet mijn oorlog”, zoals hij zelf zegt. Maar op aandringen van zijn minnares Louise van Klerk, die hem vertelt wat er in de kampen gebeurt, besluit hij toch te vluchten naar Zwitserland.

Als je dit leest, dan heb je genoeg aspecten om een dramatische en emotionele film te maken. En juist dat werd het voor mij niet. Ik werd totaal niet geraakt door het spel van de acteurs. Ik vond het spel van alle acteurs erg vlak. Ook vond ik de scènes erg kort, en daarom werd het voor mij nog moeilijker om een band op te bouwen met de spelers. Of zoals een andere bezoeker zei in de pauze: ”Ik heb het gevoel dat de film nog van start moet gaan.” En toen hadden we er al een uur opzitten.

Ik werd enthousiast als Django begon te spelen. Dan kwam de film tot leven, hij begon letterlijk te swingen, net als de fantastische muziek.

Ik moet hier toegeven dat ik een van de weinigen was die in de zaal zaten, die zo over deze film dacht. De andere bezoekers vonden hem allemaal goed en hebben een geweldige avond gehad. Over smaak valt niet te twisten, toch?

Naderhand heb ik Django Reinhardt gegoogeld en blijkt dat hij echt een icoon is in de jazzmuziek. Hij is de grondlegger van gipsy jazz, waarvan de Gypsy Kings volgelingen zijn.

Ik kan alleen maar aanraden om Django op te zoeken op YouTube, Daar zijn filmpjes te zien die heel snel duidelijk maken wat voor een fantastische gitarist hij was. Kijk, heb ik toch ook weer wat geleerd!

Lieneke Nollen

X